1.    ผู้ที่ต้องการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของสมอง เช่น ผู้ที่ต้องการฝึกการมองเห็นเชิงวิเคราะห์และการจดจำภาพซับซ้อน
2.    ผู้ที่เริ่มมีปัญหาความจำ กิจกรรมนี้ช่วยฝึกความจำในการทำงานและการเชื่อมโยงภาพกับข้อมูลที่เคยเห็น

1.    ช่วยในการค้นหาวัตถุในพื้นที่รกหรือซับซ้อน เช่น การหากุญแจในลิ้นชัก หรือการหาสินค้าในร้านที่มีของวางแน่น
2.    เสริมทักษะการจดจำรูปร่างและตำแหน่งของสิ่งของ ช่วยให้สามารถจัดระเบียบสิ่งของในบ้านได้ดีขึ้น
3.    ฝึกการจินตนาการและการวิเคราะห์ภาพรวม เช่น การมองเห็นภาพรวมของสิ่งของที่ซ้อนกัน และแยกองค์ประกอบออกมาได้
4.    เพิ่มความคล่องตัวในการตัดสินใจและการแก้ปัญหา เช่น การเลือกสิ่งของที่ต้องการจากภาพที่มีความซับซ้อน

ผู้ฝึกต้องใช้ทักษะการสังเกต การจดจำรูปร่าง และการวิเคราะห์ภาพซ้อน หากเลือกถูกครบตามจำนวนที่กำหนด ให้ทำชุดถัดไป หากเลือกผิด เปิดโอกาสให้ทำซ้ำได้โดยไม่ลดคะแนน
1.    ขั้นตอนที่ 1: แสดงภาพโจทย์
o    แสดงภาพที่มีวัตถุ 3 ชิ้นซ้อนกัน เช่น ภาพเงาทับซ้อนของ “แก้วน้ำ”, “ช้อน”, “จาน”
o    ให้ผู้ฝึกดูภาพรวมและพิจารณารูปร่างที่ซ้อนกัน
o    กำหนดเวลาในการดูภาพ เช่น 20–30 วินาท
2.    ขั้นตอนที่ 2: แสดงภาพตัวเลือกทั้งหมด
o    แสดงภาพวัตถุแยกเป็นชิ้น ๆ เช่น ภาพเดี่ยวของ “แก้วน้ำ”, “ช้อน”, “จาน”, “มีด”, “หม้อ”
o    ให้ผู้ฝึกเลือก 3 ภาพที่คิดว่าเป็นส่วนประกอบของภาพซ้อนในโจทย์
o    สามารถใช้การชี้ วางบัตร หรือวงภาพเพื่อเลือกคำตอบ
3.    ขั้นตอนที่ 3: ตรวจคำตอบ
o    ตรวจสอบว่าผู้ฝึกเลือกภาพที่ถูกต้องครบทั้ง 3 ชิ้นหรือไม่
o    หากเลือกถูกครบ ให้ทำชุดถัดไป (ระดับปานกลางหรือยากขึ้น)
o    หากเลือกผิด ให้เปิดโอกาสให้ดูภาพโจทย์อีกครั้งและลองใหม่

15–20 นาทีต่อการฝึก 1 ครั้ง ให้พักแล้วทำต่อได้

1.    จำนวนภาพที่เลือกถูกต้องจากภาพซ้อน
2.    เวลาที่ใช้ในการเลือกภาพ
3.    จำนวนครั้งที่ต้องทำซ้ำ (เนื่องจากเลือกผิด)

1. การจำจุดสำคัญ (key feature anchoring)
o    สอนให้ผู้ฝึกมองหาลักษณะเด่น เช่น ขอบเงา เส้นโค้ง หรือมุมเฉพาะของวัตถุ
o    ใช้คำถามกระตุ้น เช่น “ลองดูเงาตรงมุมซ้ายล่างสิ คล้ายกับอะไร?”
o    ฝึกการจำตำแหน่งของจุดเด่น เช่น “ส่วนโค้งนี้อยู่ตรงกลางภาพ”
o    ใช้การชี้หรือวงภาพเพื่อเน้นจุดสำคัญก่อนปิดภาพ
2. การใช้เทคนิค Visualization (mental image building)
o    กระตุ้นให้ผู้ฝึกจินตนาการภาพวัตถุที่ซ้อนกันแยกออกเป็นชิ้น ๆ
o    ใช้คำกระตุ้น เช่น “ลองนึกภาพว่าคุณกำลังแยกชิ้นส่วนของภาพนี้ออกมา”
o    เชื่อมโยงกับภาพความรู้เดิม เช่น “เงานี้คล้ายกับถ้วยที่คุณใช้ทุกวัน”
o    ฝึกการเล่า “ภาพในใจ” เพื่อเสริมความเข้าใจ เช่น “ฉันเห็นรูปทรงกลมซ้อนอยู่ใต้รูปสามเหลี่ยม” 
3. การสแกนภาพอย่างเป็นระบบ (systematic visual scanning)
o    สอนให้ผู้ฝึกไล่สายตาอย่างมีลำดับ เช่น จากซ้ายไปขวา หรือจากบนลงล่าง
o    ใช้กรอบหรือตารางช่วยแบ่งพื้นที่ภาพเพื่อไม่ให้หลุดโฟกัส
o    ฝึกการเปรียบเทียบระหว่างภาพต้นแบบกับภาพซ้อน เพื่อหาความแตกต่าง
4. การฝึกแบบย้อนกลับ (reverse reconstruction)
o    หากผู้ฝึกไม่สามารถแยกวัตถุได้ ให้ใช้วิธี “ย้อนกลับ” เช่น “ถ้ารูปนี้คือแก้วกาแฟ จะมีส่วนไหนที่ต้องโผล่ออกมา?”
o    ฝึกการคาดเดาวัตถุจากส่วนที่ปรากฏ เช่น “เห็นหูจับ แสดงว่าอาจเป็นถ้วย