กิจกรรม “สัญลักษณ์ปริศนา” อาศัยการทำงานร่วมกันของสมองหลายส่วน โดยเฉพาะสมองส่วนท้ายทอย (occipital lobe) ซึ่งทำหน้าที่ประมวลผลข้อมูลจากการมองเห็น เช่น รูปร่าง สี และรายละเอียดของสัญลักษณ์ต่างๆ ข้อมูลภาพที่ได้รับจะถูกส่งต่อไปยังสมองส่วนหน้า (prefrontal cortex) เพื่อใช้ในการวางแผน วิเคราะห์ และตัดสินใจในการเลือกสัญลักษณ์ที่ถูกต้อง การฝึกนี้จึงกระตุ้นให้เกิดการเรียกคืนภาพจากหน่วยความจำภาพ (visual memory) ซึ่งเป็นความสามารถในการจัดเก็บข้อมูลเกี่ยวกับวัตถุ สถานที่ หรือบุคคลที่เคยเห็นมาก่อน โดยเฉพาะความจำเชิงพื้น (spatial memory) ที่ช่วยให้ระลึกถึงตำแหน่งของวัตถุในภาพจิตใจได้อย่างแม่นยำ การฝึกเช่นนี้จึงมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาทักษะทางความคิด ความเข้าใจ และการตัดสินใจในชีวิตประจำวันของผู้สูงอายุ
